Panda en Pandili, Dik Laan, Viskuil 28 Andijk, E-mail: info@diklaan.com,

Hallo, ik ben panda,

ik wil graag de wijde wereld ontdekken.

Bron: http://nl.wikipedia.org/wiki/Reuzenpanda

De reuzenpanda of bamboebeer (Ailuropoda melanoleuca) is een beer die wordt ondergebracht in de onderfamilie
der Ailuropodinae, waarvan hij de enige levende vertegenwoordiger is. Er bestaan twee ondersoorten,
Ailuropoda melanoleuca melanoleuca en Ailuropoda melanoleuca qinlingensis.
Naamgeving en taxonomie
De Chinezen noemen het dier ??? (da xiong mao), oftewel grote katbeer.
De ogen van het dier lijken namelijk op die van een kat. Dit ter onderscheiding van de kleine panda
(xiao xiong mao, kleine katbeer). Er is lang onzekerheid geweest over de plaats van de panda ten opzichte
van andere soorten, maar recent genetisch onderzoek plaatst hem toch in de familie van de beren, ursidae,
zij het dat de laatste gemeenschappelijke voorouder wel de oudste van alle beren is. De naaste verwant lijkt
de Zuid-Amerikaanse brilbeer te zijn.

Biotoop en uiterlijk
Zijn leefgebied is in de hooggelegen hellingen van berggebieden in het westen van China,
zoals in Sichuan en Yunnan. De reuzenpanda is zwart/wit gekleurd (A. m. qinlingensis is echter bruin).
De zwarte plekken bevinden zich op vaste plaatsen als de ogen, poten en schouders. Het gewicht varieert van 80 kg
voor de vrouwtjes tot 100 kg voor de mannelijke exemplaren. Pasgeboren jongen wegens slechts 85-150 gram.

Voeding en leefgewoonten

Een panda die bamboe aan het eten isOndanks dat de reuzenpanda taxonomisch gezien tot de carnivoren behoort,
is de Panda hoofdzakelijk een planteneter. Hij eet voornamelijk bamboe. Omdat de reuzenpanda een carnivoor
spijsverteringsstelsel heeft, is het moeilijk voor de reuzenpanda om de plantaardige cellen af te breken,
waardoor de reuzenpanda 9 tot 14 kg aan bamboe moet eten, om zo aan zijn energiebehoefte te voldoen.
Hij doet daar ongeveer 10 tot 12 uur per dag over. Hij heeft een zesde vinger (eigenlijk een soort uitloper
van het polsgewricht) waarmee hij de bamboescheuten goed kan pakken.

Reuzenpanda's leven het grootste deel van het jaar alleen. In de paartijd zoeken ze elkaar op. Het vrouwtje
heeft een draagtijd van vijf maanden. Er is meestal maar één jong. Ze zoogt haar jong een halfjaar en blijft
bij hem tot hij drie jaar oud is. De panda brengt het grootste gedeelte van zijn tijd op de grond door.
Als hij bedreigd wordt klimt hij in een boom, waar hij wacht tot het gevaar voorbij is.

Karakter en leeftijd
Reuzenpanda's hebben met hun stompe kop met de door de zwarte vlekken groter lijkende ogen en hun zwartwitte vacht
een uiterlijk dat sterk aan menselijke emoties appelleert: het dier ziet er schattig uit. Panda's zijn echter beslist
niet ongevaarlijk en hebben wel eens mensen aangevallen, al is dit vaak uit irritatie. Panda's communiceren onderling
door geluidssignalen, die eerder op het blaten van schapen dan op het brullen van andere berensoorten lijken.
Wanneer een reuzenpanda opgewonden is, kan deze een blaffend geluid voortbrengen. De gemiddelde leeftijd die
in het wild bereikt wordt is zo'n 15 jaar. In gevangenschap in dierentuinen kunnen leeftijden tot dertig jaar bereikt worden.

Geschiedenis
De panda werd in het westen voor het eerst bekend in 1869 door de Franse missionaris Armand David (1826-1900).
Hij noemde het dier Ursus melanoleucus ('zwartwitte beer'). Chinese schrijvers vermeldden het dier reeds drieduizend
jaar geleden. Uit fossiele vondsten blijkt dat de panda in het Pleistoceen over een groter gebied voorkwam dan tegenwoordig.

Status

Fok- en onderzoekscentrum in ChengduDe reuzenpanda is bedreigd door het verloren gaan van zijn habitat en de beperktheid
van zijn dieet, waardoor hij eigenlijk niet op ander voedsel kan omschakelen en ook het houden van de soort in dierentuinen
moeilijk is. Door hun opvallende tekening en de vorm van hun gelaat appelleren panda's sterk aan menselijke emoties,
reden waarom ze door het Wereld Natuur Fonds tot mascotte en symbool zijn uitverkoren. Er zijn in China beschermende
maatregelen genomen en in dierentuinen over de gehele wereld worden pogingen gedaan reuzenpanda's te fokken.
Ze planten zich echter zowel in het wild als in dierentuinen maar zeer langzaam voort. Er wordt geschat dat er nog circa
1600 panda's in het wild bestaan. In 2005 werd in de dierentuin van Washington een reuzenpanda geboren. De moeder was
kunstmatig bevrucht. De jonge panda zal na één of twee jaar naar een reservaat in China worden gebracht.

In Chengdu is een onderzoeks- en fokcentrum voor reuzenpanda's en rode panda's.

Dierentuinen
Buiten China zelf is de reuzenpanda een zeldzaamheid in dierentuinen. De dieren die buiten China leven blijven in
bezit van de overheid. In Europa leven vier reuzenpanda's: Bao-Bao in Zoo Berlin en een paar in Tiergarten Schönbrunn
in Wenen, waar in 2007 pandababy Fu Long is geboren van ouders Yang Yang en Long Huir. In de Verenigde Staten leven er
reuzenpanda's in onder andere Smithsonian National Zoological Park in Washington D.C. en de San Diego Zoo. Alle dieren
in gevangenschap maken deel uit van één internationaal gecoördineerd fokprogramma. Er zijn in het afgelopen jaar
reuzenpanda's geboren in Tiergarten Schönbrunn, San Diego zoo en in de dierentuin van Atlanta.

Kleine panda
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kleine panda
IUCN-status: Bedreigd[1]

Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Mammalia (Zoogdieren)
Orde: Carnivora (Roofdieren)
Familie: Ailuridae (Kleine panda's)
Geslacht: Ailurus
Cuvier, 1825

Soort
Ailurus fulgens
Cuvier, 1825

De kleine panda of rode panda (Ailurus fulgens) is een bedreigde diersoort die in Azië leeft.
Net zoals de reuzenpanda eet hij bamboe. De rode panda wordt ook wel katbeer genoemd.
Deze benaming doet vermoeden dat de kleine panda een beer is, maar eigenlijk is dit niet zo,
in tegenstelling tot de reuzenpanda. Hij behoort tot de familie katberen (Ailuridae) en is meer verwant
aan wasberen dan aan beren. Het is tevens de enige nog levende soort. Er bestaan twee ondersoorten,
Ailurus fulgens fulgens en Ailurus fulgens styani.

In december 1978 ontsnapte een rode panda uit de Blijdorp dierentuin in Rotterdam. Korte tijd later
werd het dier dood gevonden langs de nabije rails ([2]).

In andere talen
Cat bear (kat beer)
Red bear (rode beer)
Fire fox (vuur vos)
Fire colored cat (vuurkleurige kat)
Lesser panda (kleinere panda)
Small panda (kleine panda)
Shining cat (lichtgevende kat)
Xiao Xiong Mao (kleine beer-kat)

Bron: www.artis.nl/webuil

Symbool van het Wereld Natuurfonds

Iedereen kent de panda, de zwart-witte beer uit de bossen van Oost Tibet en Zuidwest China.
Hij wordt ook wel reuzenpanda genoemd. De poten, de kleine ronde oren, en de vacht om de ogen zijn zwart.
Er loopt een brede zwarte band over de schouders van voorpoot naar voorpoot. Verder is hij wit, of beter gezegd geelwit.
Omdat hij er zo leuk en zo bijzonder uitziet, is hij populair bij mensen. De reuzenpanda is beroemd geworden
als het symbool van het Wereld Natuurfonds, het fonds dat zich wereldwijd inzet voor bedreigde diersoorten.
De panda hoort bij de grote groep van de beren. Hij kan wel anderhalve meter lang worden en 125 kilo wegen.

De reuzenpanda is bekend van het Wereld natuurfond

Op steile berghellingen
Reuzenpanda's zijn schuwe, maar ook zeldzame dieren. Dat maakt het moeilijk om ze in het wild te bestuderen.
Bovendien leven ze maar in een klein gebied, een postzegel groot op de landkaart. Daar komt nog bij dat ze vooral
de dichtbegroeide bossen bewonen, hoog op de steile berghellingen. En soms leven ze nog hoger, waar de bergen rotsachtig
zijn met gevaarlijke rotsspleten en ravijnen. Er ligt vaak sneeuw en het is er mistig. De panda werd daarom ook pas laat
ontdekt door onderzoekers. Het was de Fransman Peter David die in het jaar 1869 in Europa bekend maakte dat de panda bestond.
De Chinezen wisten het natuurlijk al eerder.De reuzenpanda eet vooral bamboe.

Zwerftochten door de nacht
De reuzenpanda heeft een dikke vacht om zo hoog in de koude bergen warm te blijven. Zelfs onder zijn voetzolen
groeien haren. Meestal zwerft hij helemaal alleen door zijn territorium. Met urine en uitwerpselen geeft hij aan
waar de grenzen zijn. Hij is een nachtdier. De meeste beren zijn alleseters; ze eten ook vlees. Maar de panda houdt
het bij plantenkost. 's Nachts trekt hij er op uit, op zoek naar bamboestruiken. Want bamboe is zijn lievelingskost.
Overdag rust hij op een matras van bladeren in rotsen of in bomen. Een panda kan goed klimmen. Veel vijanden heeft hij
niet in die woeste en verlaten omgeving. Maar als hij toch wordt bedreigd, verdedigt hij zich met de sterke kaken en klauwen.

Panda's zitten vaak rechtop als ze eten. Eten eten en nog eens eten

Omdat de panda verzot is op bamboe, wordt hij ook wel eens bamboebeer genoemd. Hij eet het liefst de jonge bamboescheuten;
de oude harde stengels laat hij staan. Toch zijn ook de scheuten vaak hard, vezelig en wel een vinger dik. Er zitten weinig
voedingsstoffen in. Daarom eet de reuzenpanda verschrikkelijk veel. Hij is wel twaalf uur bezig zijn kostje te vergaren.
Als hij eet zit hij meestal rechtop -net als een mens- met de poten wijd uiteen naar voren gestrekt en de rug tegen een boom.
Hij klemt de bamboe waarvan hij eet stevig tussen zijn voorpoten. De voorpoten hebben zelfs een huidkussentje.
Met die 'zesde vinger' kan hij zijn voedsel beter vastpakken.

Sterke spieren, brede kiezen

De panda is helemaal ingesteld op het eten van taaie bamboe. Hij heeft van alle beren verreweg de breedste kop.
Want aan de schedel zitten richels waar de sterke kaakspieren aan vast zitten. Die heeft hij nodig om de vezelige
bamboe goed te kauwen. De kiezen van de panda zijn groter en breder dan die van andere beren. Daarmee kan hij de stengels
nog beter vermalen. Ook al heeft hij het voedsel nog zo goed doorgekauwd, er blijven altijd harde splinters achter.
Die slikt hij zonder er last van te hebben gewoon door.

Zelden in dierentuinen
Alleen in de paartijd komen een mannetje en vrouwtje samen. Na vier maanden worden meestal één of twee hulpeloze
jongen geboren in een hol. Het jong drinkt melk bij de moeder. Panda's worden zelden in een dierentuin gehouden.
Het is niet gemakkelijk om aan een panda te komen, en bovendien is het moeilijk om ze te geven wat ze nodig hebben.
Alleen de chinese dierentuinen in Peking en Sjanghai hebben regelmatig een paartje in hun bezit. In de dierentuin
eten de panda's ook wel iets anders dan bamboe. Vruchten, rijstepap en zelfs gekookte stukjes vlees gaan er in.

De kleine panda
Het neefje van de reuzenpanda is gemakkelijker te houden. Het is de kleine panda uit het Himalayagebergte.
Hij is veel kleiner dan de reuzenpanda en hij is roestbruin van kleur Hij heeft een dikke, behaarde staart,
terwijl de reuzenpanda een klein kort staartje heeft. Kleine panda's kunnen uitstekend klimmen. In Artis liggen
ze overdag meestal te slapen in de boom. Met de scherpe nagels klimmen ze moeiteloos over de boomstam naar boven
en naar beneden. De kleine panda heeft meer op de menukaart staan dan alleen bamboe. Hij eet gras, vruchten, insecten
en af en toe een vogel of kleine knaagdieren.

Bron: www.spreekbeurt.freddoweb.nl deze spreekbeurt werd gemaakt door Marjam.

De panda
Hoe ziet een reuze panda eruit ?
De romp en delen van zijn kop zijn wit. Hij heeft zwarte poten, zwarte schouders, zwarte oren en een zwarte snuitpunt. Rond zijn ogen heeft hij ook zwarte plekken. Daarvoor lijken zijn ogen veel groter dan dat ze in werkelijkheid zijn. Een volwassen pandais 1.50 tot 1.75 meter lang. De hoogte van de schouders is ongeveer 60 tot 70 centimeter. Hij heeft een onopvallend klein staartje van ongeveer 1 5 centimeter.Een volwassen panda kan zo 90 tot 120 kilo, maar in dierentuinen worden ze soms nog zwaarder. Het record is 180 kilo !
Hoe oud panda’s in de vrije natuur worden is niet bekend. In dierentuinen zijn ze tot nu toe ongeveer 25 jaar oud geworden.
De kleine panda.
De kleine panda is met staart bijna 1 meter lang. Hij is prachtig roodbruin van kleur.De kleine panda leeft in de buurt van de Himalaya-gebergte. Ook in het woon gebied van de reuze panda komt hij voor. Het is niet helemaal zeker of de reuze en kleine panda familie zijn.

De voortplanting.
De panda leeft meestal in zijn ééntje. Alleen in de paartijd zoeken mannetjes en vrouwtjes elkaar op. Dat is in april en maart. De panda’s worden dan onrustig en laten hun stemgeluid horen. Het klinkt als geblaat. Dit geblaat heeft een duidelijk doel : De plantengroei is soms zo dicht dat ze elkaar niet eens kunnen zien. Door hun roep weten ze elkaar dan toch te vinden. Wanneer het mannetje en vrouwtje elkaar aardig vinden, blijven ze bij elkaar in de buurt. Het mannetje jaagt
andere mannetjes die in de buurt komen weg. Een vrouwtjes panda is maar gedurende enkele dagen vruchtbaar. Alleen dan vindt ze het goed dat het mannetje met haar paart. En alleen dan kan ze in verwachting raken. Daarna gaan het mannetje en vrouwtje weer een eigen weg.
De geboorte.

In het algemeen wordt er één jong geboren. Dat gebeurt tegen het begin van de herfst,meestal in september. De draagtijd duurt tussen de 4 en 5 maanden. Als die tijd ongeveer verstrekken is, zoekt het pandavrouwtje een oude holle boom op. Daarin brengt ze haar jong ter wereld. Bij een geboorte is een panda maar 15 tot 17 centimeter lang. Hij weegt maar 90 tot 120 gram. Je houdt hem gemakkelijk op één hand. Vergeleken met een volwassen panda is hij dus erg klein. Zijn moeder is ongeveer duizend keer groter en zwaarder als hij. Een jonge panda groeit heel snel. Naar 1 jaar is hij gegroeid van ongeve er 100 gram tot ruim 25 kilo!!!!! Als hij geboren wordt heeft hij een dunne witte vacht, Die naar een paar weken veranderd in echte panda kleuren.Een pas geboren panda is blind en kan nog niet lopen of kruipen. Wanneer het jong ruim een half jaar oud is, gaat het voor zichzelf
zorgen. Het heeft zijn moeder dan niet meer nodig. Op 5 of 6 jarige leeftijd is de panda volwassen. Dat wil zeggen dat ze zichzelf kunnen voortplanten.De vrouwtjes dieren kunnen dan zelf jongen krijgen.
Woongebied!
De panda komt in het wild alleen maar voor in China. Hij wordt word daar aangetroffen in drie provincies:Sichuan, Gansu en Shanxi. Die provincies liggen ongeveer in het midden van het land. De panda bewoont in dat gebied de bamboebossen. Dat is begrijpelijk,want bamboeplanten vormen zijn voornaamste voedsel. Het totale woongebied van de panda is zo ongeveer 30000m² kilometer. Dat is dat is ongeveer drie kwart van Nederland.In dit kunnen mensen zich moeilijk voortbewegen. De plantengroei is er vaak heel erg dicht. Bamboe vormt haast ondoordringbare bossen.
Bamboe.
Bamboe is het voornaamste voedsel van de panda. Bamboe kunnen vele meters hoog worden. Ze zijn heel stevig en breken niet zo snel. De bladeren en scheuten ( nieuwe zijtakjes ) zijn zachter. De panda eet vooral de bladeren en de scheuten en soms ook de stengels. De panda eet op een aparte manier. De meeste dieren gaan met hun mond naar het voedsel dat ze willen eten. De panda plukt de bladeren met zijn poten. Daarna brengt hij het met zijn poten naar zijn mond toe.
De jacht .
Het bleef behoorlijk rustig in het woongebied van de panda. Soms werd er een onderzoekingstocht gehouden om de dieren en planten in de buurt te onderzoeken. De leden zulke expeditie kochten ook wel panda huiden van de jagers. Op die manier kwamen er geleidelijk enkele huiden van panda’s in museums in Europa en Noord-Holland. Zo konden de mensen in die werelddelen kennis maken met de panda. Tussen 1928 en 1938 werden enkele expeditie naar China uitgerust om een panda te schieten. Heel bekend werden de broertjes Roosevelt. Zij gingen in 1928 naar China. Er was toen nog nooit een panda dood geschoten door een Europeaan. Maar deze mannen lukten het als eerst.
De ontdekking van de panda.
Tegenwoordig kennen we de panda allemaal. Maar tot 1869 wist zelfs niemand buiten China dat de panda bestond. In dat jaar werd de panda ontdekt door Armand David. Dat was Franse man, die van 1862 tot 1874 voor een kerk in China werkte. De planten en dieren in China waren in die tijd onbekend in Europa. Maar dat veranderde door pater David. Uit liefhebberij deed hij een onderzoek in de natuur. Hij plukte bijv. allemaal soorten planten die hij tegen kwam. Verder kocht hij dode dieren van jagers en schoot zelf ook. Op die manier wist hij veel planten en dieren te verzamelen. Die stuurde die op naar de wetenschap in Parijs. Die konden ze dan bestuderen. Op maart 1869 kwam de pater in het bezit van een pandahuid. Hij schreef daarom een brief naar de wetenschap in Parijs. Daarin stelde hij hun van zijn ontdekking op de hoogte. Tijdens zijn verblijf in China wist pater David nog enkele pandahuiden te bemachtigen. Ook die stuurde hij op naar de wetenschap in Parijs.

Geschenk van China.
Na 1972 heeft China aan enkele westerse landen een mannetje’s en een vrouwtje’s panda cadeau gedaan. China schonk Panda’s aan dierentuinen in: Washington, Tokio, Londen, Mexico-city, Madrid en West-Berlijn. Enkele van deze dieren zijn al overleden. Maar er zijn ook jonge panda’s geboren.
De eersten levende panda werd op 9 november 1936 gevangen door een Amerikaanse mevrouw Ruth Harkness. Het was een jong dier dat ze kon pakken door haar moeder te verjagen. Ruth wist het diertje veilig en wel naar Amerika over te brengen. Su-lin zo noemde zij het diertje, kreeg onderdak in de dierentuin van Chigago. Deze dierentuin kreeg er later nog twee pand a’s bij. Ook kwamen er in andere dierentuinen in Amerika panda’s. In Europa kreeg Londen ook een paar panda’s.

Bron: www.dierenjungle.nl

De reuzenpanda of bamboebeer is erg bekend door de media. Toch zijn er nog veel raadsels omtrent zijn leven in de vrije natuur. Om te zorgen dat hij overleeft, zullen we meer over zijn leefwijze te weten moeten komen.
De bamboebeer is tegenwoordig met enkele verspreid levende populaties in de bergwouden van Centraal China één van de zeldzaamste zoogdieren ter wereld. De situatie wordt nog niet als acuut levensbedreigend gezien; meerdere pogingen worden ondernomen om de overlevingskansen te vergroten.
Leefwijze
De bamboebeer, die ongeveer het postuur van een bruine beer heeft, lijkt anatomisch gezien eerder op een wasbeer. Daarom zijn de wetenschappers er tot nu toe nog niet uit in welke diergroep de panda's thuishoren. Hoewel de panda het gebit van een vleeseter heeft, lijken zijn dagen als vleesetend roofdier iets uit een ver verleden en is hij volledig vegetarisch geworden. In de bergen van Centraal China, waar de panda zich thuis voelt, voedt hij zich bijna uitsluitend met de bladeren en jonge stengels van bamboe. Bamboe is een hoge grassoort die moeilijk te vermalen is door het gebit. Hiertoe zijn de oorspronkelijke knipkiezen, die het
dier als vleeseter nodig had, veranderd in vlakke, brede kiezen waarmee de panda's de harde plantenvezels tot een brei kunnen vermalen. De panda hoeft niet ver te lopen voor zijn voedsel, want overal in de vochtig-koele bergwouden groeit bamboe. Als solitair, en teruggetrokken levend dier is de panda het meest actief in de ochtend en de avondschemering. De panda is soms nauwelijks te onderscheiden in de donkere halfschaduwen van het woud. Onderzoekers moeten bij hun observatie soms wekenlang wachten voordat ze één dier te zien krijgen.
Sterk dalende populaties
Wie de Chinese literatuur erop naslaat, vindt bewijzen dat er in de wouden van Zuid en Centraal China sinds 500 jaar reuzenpanda's gevonden worden. Tegenwoordig zijn er alleen nog panda's in Sichuan en in de aangrenzende provincies ten zuiden van het Quiling-gebergte. Hoewel niemand het aantal dieren exact kan tellen, gaat men uit van een in het wild levende populatie van ongeveer 500 tot 1000 dieren.
De belangrijkste oorzaak voor het dalende aantal panda's is de vernietiging van zijn biotoop. Overal in het zuiden en oosten van China worden bossen gerooid ten behoeve van bewoning of bouwland, waardoor de panda naar de meest onherbergzame gebieden wordt teruggedrongen. In die gebieden is hij wel het veiligst omdat er niet gejaagd wordt en die regio's vaak tot beschermd natuurgebied worden uitgeroepen.
Het grootste probleem voor de panda's is tegenwoordig hun isolement. De 13 bergreservaten liggen van elkaar gescheiden door gras- en akkerland. Dat betekent dat vermenging van de beren door paring uit verschillende reservaten niet mogelijk is. Aangezien elke aparte populatie maar uit een stuk of tien exemplaren bestaat, ontstaat er steeds meer inteelt. Reuzenpanda's hebben toch al moeilijkheden bij de voortplanting, gezien het kleine aantal jongen dat geboren wordt. Elk vrouwtje voedt maar één jong op; als ze een tweeling krijgt, concentreert ze zich maar op één jong, en laat het andere verhongeren.

Panda's in gevangenschap
Niet alleen in het wild, maar ook in gevangenschap lijden de panda's onder eenzaamheid. Sinds het dier in 1869 voor het eerst door een westerse natuuronderzoeker beschreven werd, heeft de wereld de panda in haar armen gesloten omdat hij er nu eenmaal uitziet als een groot knuffelbeest.
Panda's werden als een soort speelgoed cadeau gedaan, in eerste instantie vooral aan diplomaten en staatshoofden die China bezochten. Nadat de dieren per vliegtuig werden vervoerd, brachten ze de rest van hun leven letterlijk in de eenzaamheid van een dierentuin door. Waarschijnlijk leven er zo'n 100 panda's in dierentuinen.
Aangezien het bezit van een panda in een dierentuin een zeker prestige geeft, willen de verschillende landen de dieren liever niet opgeven. Dat betekent dat de panda's die buiten China leven allemaal als paren of in hun eentje gedoemd zijn te leven. Geen wonder dat de voortplanting zo weinig succesvol is. Veel panda's in gevangenschap krijgen psychische problemen die hun de lust tot paren ontneemt, zelfs als ze er de gelegenheid toe krijgen. Een pandavrouwtje uit de Londense Zoo was bijvoorbeeld zo aan menselijk gezelschap gewend, dat ze de toenaderingspogingen van een mannetje dat speciaal 'op bezoek' was, volledig negeerde.
De dood in de bamboewouden
Het hoofd-voedsel van de reuzenpanda is bamboe die om de zoveel tijd gaat bloeien, en dan afsterft. In 1975 stierven zo enorme oppervlaktes bamboe in de wouden van de provincies Sichuan en Gansu, waardoor minstens 138 panda's door honger stierven. In 1983 dreigde eenzelfde situatie. Door ingrijpen van wetenschappers bleef het aantal gestorven dieren beperkt tot 14. Afgezien daarvan dat de bamboebeer in zo'n geval niet kan uitwijken om voedsel te vinden, wordt het probleem nog verscherpt door de grote hoeveelheid bamboe die ze nodig hebben. Bamboe is moeilijk te verteren en heeft slechts een lage voedingswaarde. De ingewanden van een panda zijn nog steeds beter aangepast aan een dieet van hoogwaardige voeding zoals vlees en vruchten. Het grootste deel van de opgegeten bamboe verlaat dan ook onverteerd het darmkanaal. De panda moet wel 12 uur per dag eten om te kunnen overleven.
Aangezien het bezit van een panda in een dierentuin een zeker prestige geeft, willen de verschillende landen de dieren liever niet opgeven. Dat betekent dat de panda's die buiten China leven allemaal als paren of in hun eentje gedoemd zijn te leven. Geen wonder dat de voortplanting zo weinig succesvol is. Veel panda's in gevangenschap krijgen psychische problemen die hun de lust tot paren ontneemt, zelfs als ze er de gelegenheid toe krijgen. Een pandavrouwtje uit de Londense Zoo was bijvoorbeeld zo aan menselijk gezelschap gewend, dat ze de toenaderingspogingen van een mannetje dat speciaal 'op bezoek' was, volledig negeerde.
Maatregelen om de soort te beschermen
China is trots op de reuzenpanda. Er zijn verschillende onderzoekscentra opgericht die het dier in het wild observeren, om precies te weten te komen hoe de panda leeft, wat hij graag eet en hoe zijn leefomstandigheden en de voortplanting verbeterd kunnen worden. Het onderzoek is echter niet eenvoudig, want de panda leeft in onbewoonde en moeilijke toegankelijke streken met steile bergen en diepe, dicht begroeide bergkloven. Bovendien laat dit schuwe dier zich niet zomaar observeren.

De onderzoeks-teams hebben desondanks een aantal technie-ken ontwikkeld om deze proble-men op te los-sen. Eén ervan is het verzamelen en analyseren van de uitwerpselen.
Nog vernuftiger is de methode van radiotelemetrie, die voor onderzoek van de panda gebruikt wordt. Hiervoor moet allereerst een panda gevangen worden, die vervolgens weer vrijgelaten wordt met een halsband waar een zendertje in zit. Deze zender geeft belangrijke informatie door over de verblijfplaats van het dier en over zijn polsslag.
De onderzoekers hebben twee hoofddoelstellingen: allereerst willen ze een nieuwe fatale hongersnood door gebrek aan bamboe zoals in 1975 vermijden en daarnaast proberen ze het voortplantingssucces te verhogen. Direct al in het begin van hun pogingen kregen de onderzoekers met tegenslag te maken toen in 1983 veel bamboe in bloei raakte en vervolgens afstierf. Speciaal opgerichte 'panda-patrouilles' legden voederplaatsen aan, vingen sterk vermagerde panda's om ze eerst te behandelen en te laten opknappen. Zo bleef het aantal slachtoffers deze keer tot 14 dode dieren beperkt.
Nog positiever zijn de plannen om verschillende bamboesoorten in het leefgebied van de panda's aan te planten, zodat de dieren te allen tijde voldoende voedsel hebben. Een ander idee is om tussen de verschillende reservaten een soort 'bamboegangen' te maken. De dieren zouden dan in de periodes van schaarste naar een andere voedselplek kunnen trekken. Bovendien kunnen de aparte populaties zich zo beter vermengen.
Een succesvolle voortplanting en zwangerschap blijkt bij in gevangenschap levende panda's niet erg gemakkelijk te bereiken te zijn op de natuurlijke manier. Soms had men wel succes met de methode van kunstmatige inseminatie. Het enige probleem hierbij is dan wel dat een vrouwtjespanda maar één dag per jaar vruchtbaar schijnt te zijn en die kans wordt natuurlijk makkelijk gemist.